تبلیغات
فـــراتـــرازبـــانــــک - آیا بانک های مرکزی مدرن احتیاج به اصلاح دارند؟
فـــراتـــرازبـــانــــک
بسم الله الرحمن الرحیم

***آیا بانک های مرکزی مدرن احتیاج به اصلاح دارند؟***


رودررو با اقتصاددانان

● هال واریان : صلاحیت بانک مرکزی نباید نادیده گرفته شود

بانک مرکزی آمریکا سابقه خوبی در تحلیل و پیش بینی اوضاع اقتصادی دارد. درست است که در دوره ۲۰۰۵ ۲۰۰۸ نشانه های رو به تزاید رشد نابسامانی مالی را نادیده گرفتند؛

اما من علت این را رشد بخش سایه ای بانکداری که قوانین مستحکمی بر فعالیت هایش ناظر نبود، نسبت می دهم.

همچنین درست است اشتباهات دیگری نیز انجام شده است، اما به گذشته نگاه کردن و تحلیل کردن کاری است که از عهده همه بر می آید. نکته مهم اینجاست که وقتی شرایط به هم ریخت، آخرین پایگاه وام دهی؛ یعنی بانک مرکزی کارهای درست را انجام داد و از ریزش مالی عظیم جلوگیری کرد. در عین حال، نرخ بالای همکاری میان بانک های مرکزی جهان نیز شایان توجه است و با آنچه که در دهه سی تجربه کردیم به کل تفاوت دارد.

به عقیده من جای هیچ سوالی نیست که بانک های مرکزی باید از روند سیاست روزمره مستقل باشند. فراموش نکنید که کنگره هم اشتباه کم نکرده است و برای سرزنش کردن آنها هم دلایل فراوانی وجود دارد. ترجیح خود من این است که سیاست پولی را در دستان تکنوکرات ها ببینیم تا در دستان سیاستمداران.



● ادوارد پراساد : از اینکه از بانک های مرکزی مطالبات زیادی داشته باشید، پرهیز کنید

هر روز از بانک های مرکزی خواسته می شود که وظایف بیشتری به عهده بگیرند، اما این رویه ناخوشایند می تواند به زیان استقلال آنها تمام شود و حتی تاثیرگذاری شان را نیز پایین بیاورد.

هدف گذاری نرخ تورم سابقه خوبی در به ارمغان آوردن ثبات قیمتی و پایین آوردن انتظارات تورمی دارد – این رویه در برخی اقتصادهای نوظهور نیز مشاهده شده است؛ اما پس از بحران مالی هدف گذاری تورم مورد انتقادات شدید قرار گرفته است با این استدلال که باعث می شود بانکداران نسبت به حباب بازارهای دارایی بی اعتنا شوند و نوسانات نرخ ارز نیز بیشتر شود. بانک مرکزی برخی از کشورهای درحال توسعه حتی استدلال می کنند که نرخ تورم پایین نه لازم است و نه حتی کافی است برای اینکه اقتصادی ثبات مالی داشته باشد.

یک دیدگاهی که روز به روز هواداران بیشتری نیز می یابد این است که بانک ها باید استفاده از دو ابزار همگام با هم پیش ببرند: یکی سیاست پولی است و دیگری قوانین احتیاطی. از ابزار اولی برای کنترل تورم استفاده می شود و از ابزار دوم برای حذف ناموزونی هایی که به سبب اختلالات اخیر نظام مالی به وجود آمده است.

حتی همین مجموعه اهداف محدود و مشخص نیز تنش های زیادی ایجاد می کند. در دورانی که فشار و استرس زیاد است آنچه به حال نظام مالی مفید است – نرخ بهره پایین و فراوانی نقدینگی – ممکن است برای مهار تورم مناسب نباشد. هر چند که شاید گنجاندن قیمت دارایی ها در چارچوب اهداف سیاست مالی وسوسه انگیز باشد؛ اما خطرناک است که بدون هیچ شرط و ملاک مشخص یا بی اطلاع از تاثیر واقعی شان بر قیمت دارایی ها از بانک های مرکزی بخواهیم که سیاست پولی را برای کنترل بازارهای دارایی به کار ببرند.

مهم تر از این میان چندمنظوره بودن بانک های مرکزی و استقلال عملیاتی آنها تعارض جدی وجود دارد که محقق کردن اهداف تورمی را دشوار می کند. داشتن وظایف کلی تر بی شک به معنای دخالت های سیاسی است که قابلیت اعتماد به بانک مرکزی در مهار تورم را نیز پایین می آورد.



● هوین شین: بانک های مرکزی باید بیشترین اولویت را به حفظ ثبات مالی بدهند

بانک مرکزی هم در نهایت، فقط یک بانک است. پول قرض می گیرد و قرض می دهد، از ترازنامه اش استفاده می کند تا بر میزان پاداش ریسک و نقدینگی در جامعه تاثیر بگذارد و در نهایت درجه ریسک پذیری اقتصاد را تنظیم کند، اما در یکی دو دهه قبل از بحران مالی نقش بانک های مرکزی توسط خودشان کمرنگ تر می شد، آنها وظیفه خودشان را در حد دستکاری نرخ بهره روزانه پایین آورده بودند. هیچ چیز ویژه ای درباره اجرای این وظیفه توسط بانک مرکزی وجود نداشت. همین کار را می شد توسط یک موسسه تحقیقاتی که چند اقتصاددان برجسته داشته باشد و از اختیارات قانونی لازم نیز برخوردار باشد هم انجام داد.

در این میان وظیفه دشوار و دردسرآفرین حفظ ثبات مالی به چند قانون گذار خرد واگذار شد. حتی برای آن بانک های مرکزی که مقررات بانکی شان را حفظ کرده بودند نیز عملکرد حفظ ثبات مالی به پایین ترین بخش منتقل شده بود، یعنی جایی که با سیاستگذاری های مالی کمترین ارتباط را داشت؛ بنابراین روسای جوانتر و جاه طلب تر بانک های مرکزی می دانستند این جایگاهی نیست که باید داشته باشند.

کنار گذاشتن یا تضعیف نقش ایجاد ثبات مالی را وسیله ای می دانستند برای افزایش استقلال بانک مرکزی، زیرا که در آن صورت تنها ابزار محدود و کاملا تکنیکی سیاست پولی در دستان بانک باقی می ماند. به همین دلیل هنوز هم برخی استدلال می کنند که بانک مرکزی نباید وارد بحث ثبات مالی در اقتصاد شود، اما این استدلال به خطا می رود. فراموش نکنید که استقلال بانک مرکزی یک هدف ابزاری است – وسیله ای است برای رسیدن به یک هدف دیگر، اما خودش فی نفسه هدف نیست. اگر بانک مرکزی خودش را فقط همچون یک پایگاه فکری و تحقیقی ببیند و نه یک بانک مستقل، در نهایت این خطر هست که خودش هم به یک گروه دیگر تبدیل شود از گروه های بسیار دیگری که در اقتصاد وجود دارند و منافع دسته ای خود را پیگیری می کنند. به این ترتیب بانک مرکزی به سرعت مشروعیت دموکراتیک خود را از دست می دهد.

هیچ کس نمی گوید اجرای وظایف بانک مرکزی آسان است، اما اینکه فقط به دنبال قسمت های ساده و بی دردسر کار برویم راه حل مساله نیست. داشتن حداقل کفایت های لازم و ارتباط برقرار کردن با عموم در موضوعاتی که به بانک مرکزی مرتبط است بسیاری از مسائل را درباره اعتماد به بانک و مشروعیت داشتنش نزد اذهان عمومی حل می کند. نباید هوشمندی جامعه را در سطح کلی اش دست کم بگیریم و فقط به تیتر رسانه های خبری یا سخنرانی یک سیاستمدار دل خوش کنیم.



● جان میکین: با بهتر شدن اوضاع اقتصادی، توجه ها باید به مساله تورم معطوف شود

بانک های مرکزی امروزه از عواقب استرس زای پس از بحران مالی رنج می برند. بعد از آنکه تجربه ای نزدیک به مرگ در فصل چهارم سال ۲۰۰۸ پیش آمد، وقتی نظام مالی تقریبا فروریخت، بانک های مرکزی دیگر خیلی نگران شده اند که نسبت به نوسانات مالی بی خبر باشند.

به نظر دیگر وقت آن شده است که به چارچوبه سابق خودشان بازگردند – بعد از روند خوب بهبود اقتصادی و تقویت شرایط مالی. چارچوبه قدیمی یعنی هدف گذاری تورم پایین و باثبات به عنوان اولین و اصلی ترین اولویت.

این نیاز به خصوص در انگلستان خیلی ضروری به نظر می رسد که تورم اش مدام بالاتر از سطوح هدف گذاری شده قرار می گیرد – آن هم با ریاضت اقتصادی و سخت گیری های مالی که اخیرا اجرایی شده اند. بانک مرکزی آمریکا باتوجه به پایه ضعیف تورم هنوز کمی وقت دارد، اما باید از این فرصت برای بازگشتن به نظام هدف گذاری باثبات تورم استفاده کند. بانک مرکزی اروپا همچنان اسیر بحران بدهی های حاکمیتی این قاره است و باید سخت به هدف تورمی اش پایبند بماند – به خصوص بعد از آنکه آلکس وبر هم اعلام کرده است از بانک مرکزی آمریکا و عضویت در هیات مدیره بانک مرکزی اروپا کناره خواهد گرفت.



● لارنس کوتلیکف : بانک های مرکزی اسیر وضعیت وخیم نظام مالی شده اند

مشکل اصلی بانک های مرکزی نیست. مشکل از نظام مالی است که مسوولیت محافظت از آن بر عهده بانک های مرکزی گذاشته شده است. این نظام از اساس مشکل دارد، نه به خاطر اینکه پول های مسمومی جذب آن می شوند، بلکه به خاطر آنکه عمدتا در تاریکی فعالیت می کند و شفافیت و اطلاع رسانی درباره آن حداقل است. اطلاعات درونی و انحصاری بدترین دشمن نظام است و باعث می شود که نظام مالی در خطر فروپاشی قرار بگیرد. این اولین ضعف نظام مالی است. اگر به خاطر اطلاعات درونی نتوانید بفهمید که در یک بانک چه خبر است، نمی توانید بفهمید آنچه بهتان می فروشند زهر است یا اوراق بهادار ارزشمند؛ بنابراین وام هایی بهشان می دهید که ممکن است هیچگاه نتوانند بازپرداخت اش کنند. اما حتی این هم کافی نیست؛ بنابراین از دولت می خواهید که بدهی های شما را عمومی کند یا پشت تان را بگیرد. از آنجا که دولت توان مالیاتی کافی برای حمایت از شما را ندارد، بانک های مرکزی باید پاسخگو باشند و برای این کار شروع به چاپ پول می کنند. همین طور ازشان خواسته می شود که تا جای ممکن هوای بانکدارها را نیز داشته باشند. تمام این نظام اعتماد یکطرفه به بانکدارها یک بار سقوط کرد و احتمالا باز هم سقوط خواهد کرد. باید نظام بانکداری شفاف تر شود، افشای اطلاعات مالی حقیقی و به روز شود و همه واسطه های مالی درباره دارایی ها و بدهی هایشان اطلاعات کامل منتشر کنند. دولت تنها با روشن کردن چراغ ها است که می تواند خود را از قید ضمانت ها آزاد ساخته و بانک های مرکزی را نیز به سراغ وظایف اصلی شان بفرستد.

اگر همین فردا همه واسطه های مالی آمریکا دچار مشکل بشوند بانک مرکزی برای اینکه ازشان حمایت کند باید ۶ هزار میلیارد دلار جهت جبران حساب های سپرده، ۳ هزار میلیارد دلار برای صندوق های سرمایه گذاری بازار پول و سه هزار میلیارد برای عمل به تعهدات شرکت های بیمه پول چاپ کند. این یعنی ایجاد ابرتورم که خود به معنای بی ارزش شدن اسکناس ها است و همین طور به معنای هجوم مردم برای خرید کالاهای واقعی؛ بنابراین به طور خلاصه اگر چنین مشکلی ایجاد شود بانک های مرکزی نمی توانند پاسخگو باشند. بانک های مرکزی تنها می توانند ابرتورم ایجاد کنند. به همین خاطر هم هست که عقیده دارم سیستم کنونی بسیار خطرناک و شکننده است، روسای بانک های مرکزی شب ها خواب ندارند و با وضع مقررات «بانکداری محدود» نمی توان مساله را حل کرد.
مترجم: ندا ناجی
منبع: اکونومیست


روزنامه دنیای اقتصاد ( www.donya e eqtesad.com )

آرشیو مطالب
نظر سنجی
ارائه خدمات کدامیک ازبانکهای ذیل رابیشترمی پسندید؟











صفحات جانبی
پیوند های روزانه
امکانات جانبی

انواع کد های جدید جاوا تغییر شکل موس